Historia Debaty

        Korzeni debat należy szukać w brytyjskich szkołach, a nie jak można by było się spodziewać-na uniwersytetach. Ukształtowały się w II połowie XVIII wieku w placówkach takich jak Eton czy Harrow, które po dziś dzień są kuźnią angielskich elit. Poprzez symulację obrad Izby Gmin (izba niższa brytyjskiego parlamentu), miały one przygotowywać uczniów do aktywnego udziału w życiu publicznym i rozwijać ich warsztat retoryczny. Razem z absolwentami, idea organizowania publicznych dysput w takiej formule, trafiła na przełomie XVIII i XIX wieku na brytyjskie uczelnie. Pierwsze kluby debat powstały w szkockim St. Andrew’s (1794), w Cambridge (1815) i na Oksfordzie (1822). Z biegiem czasu ten model debatowania rozprzestrzenił się na inne anglosaskie uczelnie, ostatecznie zyskując popularność na całym świecie.
    Popularne w Polsce debaty oksfordzkie są inspirowane przede wszystkim publicznymi dysputami organizowanymi przez Oxford Union – oficjalny klub debat uniwersytetu w Oksfordzie, choć w podobnej formie są one prowadzone również na innych uczelniach. Najpopularniejszym na świecie stylem sportowego debatowania jest brytyjski format parlamentarny (British Parliamentary style), w którym rozgrywane są akademickie mistrzostwa świata i Europy. Oprócz tego funkcjonuje wiele formatów debaty, które są popularne w poszczególnych krajach albo mają charakter międzynarodowy – np. World Schools, Lincoln – Douglas,czy debaty Karla Poppera. Każdy z tych systemów stawia sobie inne cele i opiera się na odrębnych wartościach. Dla przykładu, brytyjski format parlamentarny mający umożliwić turniejową rywalizację studentom z całego świata, kładzie ogromny nacisk na siłę argumentów – niekoniecznie na ich prawdziwość i sposób przedstawienia. Z kolei debaty Karla Poppera stawiają na prawdziwość prezentowanych argumentów – próba przedstawienia fałszywych danych grozi dyskwalifikacją.